maandag 6 mei 2019

Heerlijk die paaitijd.

Ja, dat had ik zelf ook niet verwacht dat ik dat ooit zou zeggen. De reden wordt jullie straks wel duidelijk.

Gisteren maar weer eens met de pen op karper gaan vissen. Ik ben er wel achter gekomen dat dit een visserij is voor de warme dagen, maar je moet wat met de gesloten tijd. Op de plek aangekomen maak ik weer een vijftal voerplekken aan en begin te vissen op plek één. Het water staat een stuk lager dan afgelopen keer en is ook wat troebeler. Als de dobber er een kleine 20 minuten in ligt begint zich een kleine bui te vormen en volgens mijn telefoon is het binnen een aantal minuten echt herfst. Spullen inpakken en naar de volgende stek waar ik enigszins droog sta onder een paar bomen.

Op de volgende stek leg in de pen weer bovenop de voerstek en het begint te hozen. Op dat moment loopt natuurlijk de dobber weg en zal ik toch de regen in moeten. Ik sla aan en er hangt een vis aan de haak. Korte tijd later zie ik dat het een brasem is die de maiskorrel niet kon laten liggen. Ik schep de vis uit het water en onthaak deze. Wat zijn het toch smerige beesten die brasems, maar goed vis is vis. Ik zie dat de vis al helemaal onder de paaipukkels zit, het voordeel hiervan is dat de slijmlaag ook een stuk minder is. Kortom, heerlijk dus die paaitijd.

Ik meet de vis op en deze blijkt 53cm te zijn en mag ook op de foto.


Zoals ik al zei, smerige beesten!

Hierna vis ik de overige stekken nog af, maar sta op een gegeven moment te blauwbekken van de kou. Dit is dus echt een visserij als het te warm is voor snoek, of zoals nu in de gesloten tijd.

Tot een volgend avontuur, met hopelijk beter weer.....!!

vrijdag 26 april 2019

Al het begin is moeilijk.....

Afgelopen week voor de eerste keer met de pen op karper gaan vissen. Ik heb altijd geroepen dat het niets voor mij was, maar als je het niet probeert weet je het ook niet.

Dus lekker vroeg op pad en een vijftal voerstekken aangemaakt. Op stek 1 aangekomen peil ik mijn dobber uit en terwijl ik dat doe vraag ik me af of ik hiermee de eventuele vissen op de stek niet verjaag. Hoe dan ook, ik wil toch het aas op de bodem hebben liggen. Na een kleine 20 minuten vertrek ik naar de volgende voerstek. en zo gaat het zeker 2 uur door. Na alle stekken gehad te hebben besluit ik naar stek nummer 3 terug te gaan. Hier heb ik als onervaren penvisser het meest vertrouwen in.

Ik werp de hele handel op de voerplek en wacht af. Na een kleine 10 minuten verzameld zich wat drijfvuil rondom de dobber. Ik haal de dobber binnen en haal het vuil eraf. Op dat moment valt mijn oog op een flinke graskarper die langs zwemt.

Snel werp ik weer in en wacht af. Binnen een aantal minuten zie ik de dobber wegzakken en sla ik aan. De karper sprint weg en na een tijdje zie ik dat het een enorme graskarper is. De afmeting is echt gigantisch!! Het beest heeft een lengte van minimaal 110cm en is ook behoorlijk dik. Plotseling gaat deze vis richting wat waterplanten. Ik ben bang dat ik deze vis verspeel als de vis de planten induikt, en met mijn stomme hoofd hou ik met mijn vinger de spoel nagenoeg dicht.

PATS!!!!!!!!

De hele handel breekt af en laat me beteuterd achter. Dom, dom, dom! Ik heb natuurlijk ook geen reserve dobber meegenomen, dus daar gaat de visdag. Maar ik heb wel mijn vliegenhengel bij me en een imitatie broodkorst. Dus in plaats van mijn brood op te eten gebruik ik dat nu als aas. Ik mieter het brood in het water en de imitatie korst erbij.

Na een tijdje komt er een wat kleinere graskarper aangezwommen. Deze zwemt een aantal keer onder de broodkorsten door en op een gegeven moment klapt de vis op een broodkorst. Niet zoals ik het wel eens gezien heb rustig het brood opzuigen, maar bijna zoals een snoek zijn prooi pakt. Dit herhaalt de vis 3x en laat zich daarna niet meer zien.

Na een tijdje heb ik het dan ook wel gezien en ruim op. Voor de eerste keer vissen met de pen dus wel wat actie gehad en kom ik de gesloten tijd wel door. Nu eerst de molen voorzien van 35/00 in plaats van de 28/00 welke er nu op zit. Beter het zekere voor het onzekere nemen want ik wil niet nog een keer zo'n mooie vis verspelen. En nog belangrijker, ik wil niet dat een vis met een haak in zijn bek achterblijft door mijn stommiteit.

Dus tot een volgend avontuur.....!!